[INTRO]
[A]
[VERSE 1]
[A]Anita, kom bij me, ik zuiver je van elke [E]blaam.
Geen [E]bloem in de stad of ze ademt de klank van je [A]naam.
Je [D]droefheid verdwijnt van zodra je 't idee maar laat [E]gaan
[E]Dat de dood met je meegaat,
je [E]besluipt als een duivel 's nachts door je [A]raam [A]
[Vers 2]
[A]Ik zal van je houden en nog veel meer,
[A]ik nestel me onder je [E]huid.
Je [E]magnetiseert me zo stil,
[E]zonder een enkel ge[A]luid.
[D]Maar mijn hart wordt weer kil, als je plots in een gril,
[D]t'rugdenkt aan die zinloze [E]tijd.
Een [E]bedrieg'lijke droom maakt je leeg en loom
en ver[E]vult je nog dieper met [A]spijt.
[VERSE 3]
Ik [A]zie dat je woorden niet uit zijn te spreken,
ik [A]lees wat je voelt van je [E]mond.
[E]Weggaan of blijven maakt nu geen verschil,
de [E]cirkel blijft eeuwig [A]rond.
Nee, je [D]hebt niets te winnen, niets te verliezen,
hoe [D]erg het soms ook tegen [E]zat.
[E]Al geloof ik nooit dat ook jij mijn lief
[E]dat al die tijd geweten [A]had.
[INTERLUDE]
[A] [E] [A] [D] [E] [A]
[VERSE 4]
[A]Aan de rand van mijn tuin blijf ik op je wachten
[A]alsof ik iets vergeten [E]ben.
[E]Ik praat heel de dag met vriendelijke lui
die 'k eigenlijk niet eens [A]ken.
De [D]smaak van mijn woorden, mijn schraal verhaal,
[D]het ligt me bitter op de [E]tong.
Maar [E]alles verandert, en evolueert,
is wat [E]destijds de jonge Dylan [A]zong.[A]
[A]
[VERSE 1]
[A]Anita, kom bij me, ik zuiver je van elke [E]blaam.
Geen [E]bloem in de stad of ze ademt de klank van je [A]naam.
Je [D]droefheid verdwijnt van zodra je 't idee maar laat [E]gaan
[E]Dat de dood met je meegaat,
je [E]besluipt als een duivel 's nachts door je [A]raam [A]
[Vers 2]
[A]Ik zal van je houden en nog veel meer,
[A]ik nestel me onder je [E]huid.
Je [E]magnetiseert me zo stil,
[E]zonder een enkel ge[A]luid.
[D]Maar mijn hart wordt weer kil, als je plots in een gril,
[D]t'rugdenkt aan die zinloze [E]tijd.
Een [E]bedrieg'lijke droom maakt je leeg en loom
en ver[E]vult je nog dieper met [A]spijt.
[VERSE 3]
Ik [A]zie dat je woorden niet uit zijn te spreken,
ik [A]lees wat je voelt van je [E]mond.
[E]Weggaan of blijven maakt nu geen verschil,
de [E]cirkel blijft eeuwig [A]rond.
Nee, je [D]hebt niets te winnen, niets te verliezen,
hoe [D]erg het soms ook tegen [E]zat.
[E]Al geloof ik nooit dat ook jij mijn lief
[E]dat al die tijd geweten [A]had.
[INTERLUDE]
[A] [E] [A] [D] [E] [A]
[VERSE 4]
[A]Aan de rand van mijn tuin blijf ik op je wachten
[A]alsof ik iets vergeten [E]ben.
[E]Ik praat heel de dag met vriendelijke lui
die 'k eigenlijk niet eens [A]ken.
De [D]smaak van mijn woorden, mijn schraal verhaal,
[D]het ligt me bitter op de [E]tong.
Maar [E]alles verandert, en evolueert,
is wat [E]destijds de jonge Dylan [A]zong.[A]
Used chords
More of Kris De Bruyne
